Drugi dzień weekendowej akcji w Wilder Kaiser. Po wspinaniu na Predigstuhl wieczorem zostawiamy liny i sprzęt w Steinerne Rinne i schodzimy na nocleg do schroniska. Mimo kiepsko przespanej nocy i ciężkich chwil poprzedniego dnia, Ania wykazuje się charakterem i daje namówić na przejście starego klasyka Rebitsch-Spiegl (7, 290m RP) na wschodniej ścianie Fleischbanku (2187m). Trudności drogi wyznacza ciąg rys na pierwszych wyciągach – wymagający jest szczególnie drugi z nich. Po tej mocnej ale gęsto wyposażonej w ringi części, dalsza jest obita sporadycznie (przydatne friendy #0,3-1) ale i łatwiejsza (do 6) – jak wiadomo jednak na drogach starych mistrzów nawet gdy jest łatwo to tak może nie być 😉, dlatego też prowadzę do końca. Finalnie nadal jest atrakcyjnie wspinaczkowo i lito – całość absolutnie zasługuje więc na wyróżnienie i polecenie!

Zaledwie kilka godzin po zejściu z Ellmauer Tor podchodzimy na nią z Szymonem ponownie – dzień wcześniej główny cel był mokry, zrobiliśmy więc inną drogę (ABS). Motywacja by rozprawić się z wymarzonym Sudostverschneidung (7+/8- 450m) na wschodniej ścianie Fleischbank (2187 m) jest jednak na tyle duża że nie przeszkadza nam zmęczenie i powtórzenie ponad dwugodzinnego podejścia. Renoma jednego z największych klasyków Alp Wschodnich się potwierdza – wspinanie jest kapitalne i różnorodne – są tu ciągowe zacięcia, trikowe kanty, siłowe przewieszki, techniczne płyty czy rysy różnych szerokości. Droga przypomina linią i urodą Constantini-Apollonio na Tofanie, lecz jest bardziej ciągowa i ma trudniejsze kluczowe wyciągi.