Jednym z głównych celów wyjazdu w Dolomity był wymarzony Gelbe Mauer (Zółty Mur) na Małej Cimie. Poranny opad oraz chłód pod ścianą nie pozostawiają jednak złudzeń – droga i bez tego mogłaby okazać się dla nas zbyt ciągowa. Przechodzimy więc do planu B, sąsiedniej linii Ötzi trifft Yeti (VIII+/7a+ 345m) - bardziej „górskiej” wspinaczkowo i asekuracyjnie ale mimo podobnych wycen wyciągów z mniejszym nagromadzeniem trudności. Droga zaliczona do 100 alpejskich klasyków w przewodniku Im modernen Fels okazuje się świetna, zróżnicowana i powietrzna, z kruchymi fragmentami tylko na łatwiejszych fragmentach. Mimo więc iż wzrok uciekał w kierunku Muro Giallo wspinanie było jednym z lepszych jakie miałem okazję w Dolomitach doświadczyć – zdecydowanie polecam więc jako cel sam w sobie!

Czas na "danie główne" wyjazdu – słynną i obleganą drogę Spigolo Giallo (Żółty Filar) na Cima Piccola, wycenioną na VI+. Ruszamy już o 5 rano bo pod słynne Tre Cime di Lavaredo czeka nas 1,5 godziny jazdy – niewyspanie próbuję zamaskować jak zawsze pysznym podwójnym espresso w schronisku Auronzo, spod którego czeka nas kilkuminutowy spacer pod schronisko Lavaredo i krótkie podejście pod ścianę. Ponieważ droga jest mega-klasykiem nie dziwi nas, że przed nami w drogę wchodzą już dwa zespoły, a za nami idą dwa kolejne (pozostali już rezygnują). Mamy obawy czy z naszymi umiejętnościami podołamy bo to w końcu jedna z Cim, wielki filar, no i dość ciągowe trudności – większość wyciągów jest przedziale V-VI a mając w pamięci niektóre wyciągi o tej wycenie w Dolomitach to „strach się bać” 😉. Ale spróbować trzeba!